Van Sinterklaas …


Vandaag, 5 december 2010, kreeg iedereen die in de kerk was de volgende brief (met een pasfoto van Sinterklaas):

Lieve kinderen, klein en groot

vandaag vier ik feest en jullie zingen vanavond misschien het liedje:

Zie de maan schijnt door de bomen
Makkers staakt uw wild geraas
’t Heerlijk avondje is gekomen
’t avondje van Sinterklaas
Vol verwachting klopt ons hart …

Ik wil jullie wat over mij vertellen en aan de pieten vragen dit verhaal aan ieder uit te delen.

Vannacht heb ik mijn kleren bij jullie in de kerk achter gelaten. Het zijn bisschopskleren! Een bisschop is een soort dominee in de kerk van vroeger en in sommige kerken nu. Als bisschop kan je veel bepalen. Voor mij is altijd belangrijk geweest om mensen te helpen, zoals het in de bijbel staat … de wezen, de armen, de kreupelen. Ik hoop dat er dan vrede zal komen, vrede waarover profeten vertellen. Jullie horen het verhaal van Micha, dat was een man die sprak recht uit zijn hart en dat was niet altijd ongevaarlijk er was namelijk oorlog in het leven van Micha. Vandaar dat hij een geheim liedje maakte waarin hij zegt dat er geen oorlog meer zal zijn, zwaarden werden snoeimessen rijmde hij. Dat is ook zo mooi in jullie lied ‘makker staakt uw wild geraas’, Micha zou het daar eens mee zijn.

Ik als bisschop hou van verhalen en gedichten, van taal. Ik ben geboren in Myra. Mijn mama was heel oud toen ik werd geboren, net als Elisabeth in de bijbel. De verhalen in de bijbel daar luisterde ik graag na en ik vond het ook altijd leuk om voor anderen iets te betekenen. Ik heb gehoord dat jullie een heleboel schoenendozen hebben verzameld die naar andere kinderen werden verstuurd overal ter wereld. Kijk dat vind ik ook leuk om te doen. Het begon ooit … dat ik hoorde dat er kinderen waren die geen nieuwe kleren konden kopen. Dus heb ik stiekem een broek en een trui achter gelaten. Ze waren blij. Als bisschop heb ik veel kunnen doen en toch moeten mensen me daar altijd nog bij blijven helpen. “Ooit was er een zeeman bij ons in de Haven van Myra. Die had zijn stuurman bedrogen om zijn loon. Ik werd zo kwaad en werd heel streng voor hem. Hij kreeg de roe, zeggen jullie dan. En hij beloofde om het nooit meer te doen: bedriegen.” Ook zo’n verhaal uit mijn leven.

Ach, zo droom ik met Micha, dat ik ooit onder mijn vijgenboom kan zitten en rusten. Van Desiré heb ik gehoord dat jij Colijn het met mij te doen had. Sint Nicolaas die zoveel voor kinderen doet. Jij wilde ook iets voor mij doen. Dat doet me zo goed, want je hebt gelijk, het is voor mij best vermoeiend ook al is het leuk om te zien hoe kinderen blij zijn. Lieve Colijn en lieve andere kinderen, als je om elkaar geeft, als je aan elkaar geeft dan geef je echt iets van jezelf. Echt delen doet groeien, daarom is het zo leuk dat jij Colijn, net als anderen, ook Sint Nicolaas iets terug wilt geven. Zo maken we samen een beetje vrede, daar droomde Micha van:

‘ even wil ik dromen en verloren zijn, weg van haarde woorden
want die doen mij pijn.
Sterren in mijn ogen, vlinders in mijn buik
zweef ik alsmaar hoger, boven alles uit ‘

Geniet op deze dag,

liefs van Sint Nicolaas.